ΕΠΣ ΔΥΤΙΚΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ: ΔΗΜΟΥ ΚΥΘΝΟΥ - ΔΗΜΟΥ ΣΕΡΙΦΟΥ - ΔΗΜΟΥ ΣΙΦΝΟΥ - ΔΗΜΟΥ ΚΙΜΩΛΟΥ - ΔΗΜΟΥ ΜΗΛΟΥ

Διαβούλευση – του χωροταξικού σχεδίου του Δήμου Σερίφου με έμφαση στην χωροθέτηση αγροτουριστικών και αγροτικών δραστηριοτήτων σε παραλιακή ζώνη – Όχληση υφιστάμενων τουριστικών καταλυμάτων και προστασία αιγιαλού

Από
Ρώτα Στυλιανή
Κάτοικος Σερίφου
Περιοχή Αυλόμωνας -Λειβαδι
Ιδιοκτήτης καταλύματος

Προς: Γενική Γραμματεία Χωρικού Σχεδιασμού & Αστικού Περιβάλλοντος και Δήμο Σερίφου

Ι. Αντικείμενο
Προτάσεις επί της Διαβούλευσης χωροταξικού σχεδιασμού του Δήμου Σερίφου.
Συγκεκριμένα συζητείται η δυνατότητα εγκατάστασης αγροτουριστικών ή συναφών αγροτικών δραστηριοτήτων εντός ή πλησίον της παραλιακής ζώνης Αυλόμωνα -Λειβαδι του Δήμου Σερίφου, επειδή αυτές γειτνιάζουν με υφιστάμενα, νομίμως λειτουργούντα τουριστικά καταλύματα, συμπεριλαμβανομένων καταλυμάτων που βρίσκονται σε άμεση σχέση με τον αιγιαλό.
Το ζήτημα εξετάζεται υπό το πρίσμα:
• της χωροταξικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας,
• της έννοιας της περιβαλλοντικής όχλησης,
• και της πάγιας νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας.
________________________________________
ΙΙ. Νομικό καθεστώς αιγιαλού και παραλίας
(Ν. 2971/2001)
Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 και 2 του Ν. 2971/2001, ο αιγιαλός και η παραλία είναι κοινόχρηστα πράγματα, ανήκουν στο Δημόσιο και προορίζονται για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.
Κατά το άρθρο 2 του ίδιου νόμου, κάθε χρήση ή επέμβαση:
• πρέπει να εξυπηρετεί τον κοινόχρηστο χαρακτήρα,
• να μην προκαλεί περιβαλλοντική υποβάθμιση,
• και να μην αναιρεί τη λειτουργία της παράκτιας ζώνης ως χώρου αναψυχής και τουρισμού.
Η νομολογία του ΣτΕ έχει επανειλημμένα επιβεβαιώσει ότι ο αιγιαλός τελεί υπό αυξημένη συνταγματική προστασία (άρθρο 24 Συντ.).
➡️ ΣτΕ 3478/2000, ΣτΕ 1990/2012
________________________________________
ΙΙΙ. Χωροταξικός σχεδιασμός και ασύμβατες χρήσεις
(Ν. 4447/2016)
Κατά το άρθρο 1 και το άρθρο 6 του Ν. 4447/2016, ο χωρικός σχεδιασμός αποσκοπεί:
• στη βιώσιμη ανάπτυξη,
• στην αποφυγή συγκρούσεων χρήσεων γης,
• και στην προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής.
Η διάταξη αυτή επιβάλλει στη Διοίκηση να αποκλείει ασύμβατες χρήσεις, ιδίως όταν:
• θίγεται παγιωμένος τουριστικός χαρακτήρας περιοχής,
• προκαλείται όχληση σε υφιστάμενες νόμιμες χρήσεις.
➡️ ΣτΕ 3034/2009:
Ο χωροταξικός σχεδιασμός οφείλει να προλαμβάνει και όχι να θεραπεύει συγκρούσεις χρήσεων γης.
________________________________________
IV. Περιβαλλοντική όχληση και αδειοδότηση
(Ν. 4014/2011)
Σύμφωνα με το άρθρο 1 και το άρθρο 2 του Ν. 4014/2011, δραστηριότητες που ενδέχεται να προκαλέσουν:
• οσμές,
• θόρυβο,
• ρύπανση,
• ή οπτική υποβάθμιση,
υπόκεινται σε περιβαλλοντική αξιολόγηση, με βασικό κριτήριο την πρόληψη της όχλησης.
Η έννοια της όχλησης ερμηνεύεται ευρέως από το ΣτΕ και περιλαμβάνει κάθε παράγοντα που υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής και την τουριστική εμπειρία.
➡️ ΣτΕ 613/2002:
Η προστασία από οχλήσεις αποτελεί στοιχείο της συνταγματικής προστασίας του περιβάλλοντος.
➡️ ΣτΕ 1421/2013:
Αγροτικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες δεν είναι ανεκτές όταν θίγουν την επικρατούσα τουριστική χρήση.
________________________________________
V. Εφαρμογή στην παραλιακή ζώνη του Λιβαδιου Αυλομωνα
Εν προκειμένω, στην παραλιακή ζώνη του Αυλομωνα Λιβαδιου:
• υφίσταται παγιωμένος τουριστικός χαρακτήρας,
• λειτουργούν νόμιμα τουριστικά καταλύματα σε άμεση σχέση με τον αιγιαλό,
• η φέρουσα ικανότητα του φυσικού περιβάλλοντος είναι περιορισμένη.
Η εγκατάσταση αγροτικών ή αγροτουριστικών δραστηριοτήτων που προκαλούν οσμές και θόρυβο συνιστά:
• ασύμβατη χρήση γης,
• παραβίαση της αρχής της πρόληψης,
• και δυνητικά ακυρωτέα διοικητική πράξη, κατά τη νομολογία του ΣτΕ.
________________________________________
VI. Συμπέρασμα
1. Στην παραλιακή ζώνη και ιδίως πλησίον του αιγιαλού δεν επιτρέπεται η χωροθέτηση αγροτικών ή αγροτουριστικών δραστηριοτήτων που προκαλούν περιβαλλοντική όχληση.
2. Τα υφιστάμενα τουριστικά καταλύματα απολαύουν αυξημένης νομικής προστασίας.
3. Ο αγροτουρισμός μπορεί να αναπτυχθεί μόνο:
o εκτός παραλιακής ζώνης,
o με ήπιες, μη οχλούσες πρακτικές,
o απολύτως συμβατές με τον τουριστικό χαρακτήρα της περιοχής.
4. Η Δημοτική Αρχή οφείλει να απορρίπτει αντίθετα αιτήματα, άλλως εκτίθεται σε κίνδυνο ακύρωσης των πράξεών της ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Αναμένοντας τις ενέργειες σας επί του θέματος ,
Σας χαιρετώ με τιμή
Ρώτα Στυλιανή