ΤΠΣ ΔΗΜΟΥ ΚΩ - ΔΗΜΟΥ ΝΙΣΥΡΟΥ

Τσιμεντένιο κουφάρι

Έχει έρθει η στιγμή που θα πρέπει να μπει ένα όριο στην υπερεκμετάλλευση του τοπικού μας φυσικού πλούτου από την μονοκαλλιέργεια που ονομάζεται τουρισμός. Πέρα από την καταπάτηση πλέον χωρίς σεβασμό του φυσικού περιβάλλοντος ο υπερτουρισμός έχει συντελέσει στο εκφυλισμό της πολιτιστικής μας ταυτότητας. Το νησί της Κω πλέον έχει γίνει μια τουριστική βιομηχανική ζώνη όπου το καλοκαίρι οι μηχανές της δουλεύουν ανεξέλεγκτα και τον χειμώνα βρίσκεται σε λήθαργο από την θερινή κόπωση. Η συνεχιζόμενη δόμηση φαραωνικών ξενοδοχείων πάει να καταλάβει πλέον και τις τελευταίες ελεύθερες παραλίες για τους κατοίκους του νησιού. Το νερό στους υδροφόρους ορίζοντες εξαντληται από την χωρίς έλεγχο άντληση του για πισίνες, καζανάκια και γκαζόν. Οι δρόμοι δεν σηκώνουν αλλά αυτοκίνητα και τα υπεράριθμα ενοικαζόμενα αποτελούν κινητές σόμπες τους θερινούς μήνες αυξάνοντας κι άλλο τη θερμοκρασία στον αστικό ιστό. Οι βιολογικοί καθαρισμοί δεν επαρκούν για τις ποσότητες των λημμάτων το καλοκαίρι και τα νερά πέφτουν ακάθαρτα στη θάλασσα. Κάντε μια βόλτα στο Ψαλίδι το καλοκαίρι για να μυρίσετε την μπόχα. Τέλος στα μεγάλα ξενοδοχεία. Ναι στα 100 μέτρα από τον Αιγιαλό με βάση τους Ευρωπαϊκούς κανόνες. Το νησί πρέπει να σωθεί τώρα. Αλλιώς τα παιδιά μας θα κληρονομήσουν ένα τσιμεντένιο κουφάρι.
Αλέξης Παντελίδης