Οι ωραία παρουσιασμένες καλές αρχές και στόχοι που αναφέρονται για την εξέλιξη του σχεδίου δόμησης, συγκεκρημένα η προστασία του φυσικού περιβάλοντος, του πρωτογενούς τομέα, και της κοινωνικής συνοχής προδίδονται απο το προτιμιταίο σενάριο 3, το οποίο απλά θα επέτρεπε τους μεγάλους επενδυτές και τα μεγάλα συμβόλαια να αναπτίξουν το νυσί ως υψυλής τάξης τουριστικός προωρησμός. Αυτό θα είναι επιζήμιο για τον τοπικό πληθησμό, την κοινωνική ισότητα και το φυσικό περιβάλον.
Ένα μικρό παράδειγμα είναι το μπλοκάρισμα των παλιών μονοπατιών προς τις παραλίες μεταξύ Λεύκης και Αγίου Ιωάννη από κλειδωμένες πύλες των νέων ιδιοκτητών μεγάλων οικοπέδων που χτίστηκαν τα τελευταία χρόνια. Έτσι, οι κάτοικοι του νησιού στερούνται τη νόμιμη πρόσβασή τους στις παραλίες. Αυτό, αναμφίβολα, θα πολλαπλασιαζόταν με το ισχύον σχέδιο.
Πού είναι οι πρωτοβουλίες για την υποστήριξη και προώθηση παραγωγικών δραστηριοτήτων στον πρωτογενή τομέα;
Ο πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να είναι η προστασία της μοναδικά όμορφης μορφολογίας, της φύσης, της άγριας ζωής, των παραδόσεων και του πολιτισμού του νησιού από την συνεχώς αυξανόμενη πίεση του τουρισμού. Η πλειονότητα των «βασικών παρεμβάσεων» στο σενάριο 3 θα τους προσέφερε μικρό όφελος, αλλά θα είχε μεγάλο καταστροφικό κόστος και θα ενίσχυε την εξάρτηση της οικονομίας του νησιού από τον τουρισμό και μόνο.
Εάν πρέπει να υιοθετηθεί ένα από τα εναλλακτικά σενάρια, τότε το σενάριο 2 είναι το καλύτερο σχεδιασμένο για τη μελλοντική επιβίωση της Ιθάκης.