ΤΠΣ ΔΗΜΟΥ ΚΩ - ΔΗΜΟΥ ΝΙΣΥΡΟΥ

ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΜΑΡΜΑΡΙ

Σύμφωνα με την παρουσίαση των εναλλακτικών σεναρίων 1,2 και 3 από τη μελετητική ομάδα πολεοδομικού σχεδιασμού, που θα οδηγήσει στο ΤΠΣ Δήμου Κω, δεν αναγνωρίζεται το Μαρμάρι ως οικισμός .
Αντ’ αυτού, προτείνει να χαρακτηριστεί το παραλιακό τμήμα του ως ΠΕΧ Τουρισμού – Αναψυχής και το νοτιότερο τμήμα του ως ΠΕΠ Αξιόλογης Χρήσης Αγροτικής Γης.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ε.Ε.Τ.Α.Α., (Πηγή: https://www.eetaa.gr/eetaa/metaboles/oikmet_details.php?id=27536) για τις διοικητικές μεταβολές των οικισμών της Ελλάδας, το Μαρμάρι αναγνωρίστηκε ως οικισμός και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Πυλίου στις 17/3/1991 (ΦΕΚ 882/τ.Β’/6-12-1993). Με το ΦΕΚ 244/τ.Α’/4-12-1997, ο οικισμός Μαρμάρι αποσπάται από την Κοινότητα Πυλίου και προσαρτάται στο Δήμο Δικαίου. Τέλος, με το ΦΕΚ 87/τ.Α’/7-6-2010, οικισμός Μαρμάρι αποσπάται από το Δήμο Δικαίου και προσαρτάται στο Δήμο Κω.
Σύμφωνα με την απογραφή 2021, ο οικισμός Μαρμάρι έχει μόνιμο πληθυσμό 528 κατοίκους. Τα τελευταία 50 χρόνια, οι περισσότεροι, προερχόμενοι γενεαλογικά από το χωριό Πυλί, κατασκεύασαν τη μόνιμη κατοικία τους στο Μαρμάρι. Ο κύριος ιστός του οικισμού, το μεγαλύτερο δηλαδή ποσοστό των κατοικιών εκτείνεται κυρίως δεξιά και αριστερά του κεντρικού επαρχιακού δρόμου του Μαρμαριού (από το ύψος του δρόμου Ιωάννη Καποδίστρια (δρόμος Μαρμάρι-Τιγκάκι) μέχρι και το ύψος του επαρχιακού δρόμου Κω –Κεφάλου). Εκτός από αυτά, εντοπίζονται και διάσπαρτα μόνιμες κατοικίες στις ενδότερες περιοχές του οικισμού.
Ο παραπάνω σχεδιασμός διέπεται από εντονότατες κοινωνικές ανισότητες και αποκλεισμούς για το Μαρμάρι, καθώς:
1. Εντάσσει επιμελώς κάθε ξενοδοχειακή μονάδα και προτείνει να διευρυνθούν τα όρια της χρήσης γης ως ΠΕΧ Τουρισμού – Αναψυχής ακόμα και σε εκτάσεις που σήμερα υπάρχουν είτε μόνιμες κατοικίες, είτε καλλιεργούνται ή χρησιμοποιούνται ως κτηνοτροφικές περιοχές.
2. Αντιθέτως, δεν αναγνωρίζει πολεοδομικά το Μαρμάρι ως οικισμό, παρά τη διοικητική του αναγνώριση. Δεν προβλέπει καμία οργάνωση του υπάρχοντος οικιστικού δικτύου, σε καμία οριοθέτηση και αναγνώρισή του, ως νέο οικισμό. Ο παραπάνω σχεδιασμός ελλοχεύει κινδύνους περαιτέρω απαξίωσης των περιουσιών των μόνιμων κατοίκων και μακροπρόθεσμα σε πιθανότητα ερημοποίησης ή εγκατάλειψης του οικισμού.
3. Αξίζει να αναφερθεί ότι αποτελεί χρόνιο αίτημα πολλών κατοίκων κυρίως δεξιά και αριστερά του κεντρικού επαρχιακού δρόμου του Μαρμαριού, να υπάρξει η δυνατότητα πολεοδόμησης και οργάνωσης του οικισμού.

Με βάση τα παραπάνω, στο πλαίσιο της διαβούλευσης ζητείται:
1. Η πολεοδομική αναγνώριση του Μαρμαριού ως οικισμό και η οριοθέτησή του, σύμφωνα με τις υπάρχουσες μόνιμες κατοικίες. Να αναγνωριστεί το δικαίωμα των κατοίκων να μπορούν να αξιοποιήσουν πολεοδομικά τις περιουσίες τους.
2. Ο αυστηρός περιορισμός του χαρακτηρισμένου παραλιακού τμήματος ως ΠΕΧ Τουρισμού – Αναψυχής στις ήδη υπάρχουσες ξενοδοχειακές μονάδες και η απόδοση του υπόλοιπου τμήματος για χρήση αγροτικής γης. Να σταματήσει η άναρχη τουριστική αφαίμαξη των περιβαλλοντικών πόρων του Μαρμαριού.

Κυρίαρχο μέλημα αυτού του σχεδίου πρέπει να γίνει η διασφάλιση των δικαιωμάτων και της ποιότητας ζωής των πολιτών της Κω.
Ο Κάμπος, οι ακτές και ο υδροφόρος ορίζοντας του Μαρμαριού δεν αντέχουν άλλη περιβαλλοντική υποβάθμιση μεγάλης κλίμακας. Ρωτήστε τους κατοίκους του. Αυτοί γνωρίζουν και πονούν τον Τόπο. Έχουν πολλά να πουν!