Από
Ρώτα Στυλιανή
Κάτοικος Σερίφου
Περιοχή Αυλόμωνας -Λειβαδι
Ιδιοκτήτρια Τουριστικού καταλύματος
Χωροταξικού Σχεδιασμος
Υποδομές,
Η περιοχή Αυλομωνα - Λειβαδιου αντιμετωπίζει σοβαρή και διαρκώς επιδεινούμενη υποβάθμιση, η οποία οφείλεται στη συσσωρευμένη αποτυχία διαχείρισης λυμάτων, στην πλήρη λειτουργική ανεπάρκεια του υφιστάμενου βιολογικού καθαρισμού, στην απουσία υποδομών ομβρίων υδάτων και στην έλλειψη ολοκληρωμένου χωροταξικού και κυκλοφοριακού σχεδιασμού της παραλιακής ζώνης.
Ο υφιστάμενος βιολογικός καθαρισμός είναι απαρχαιωμένος, υπερφορτωμένος και μη λειτουργικός, με ανεπαρκή επεξεργασία λυμάτων, εκροές κακής ποιότητας και έντονη δυσοσμία, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες όπου αυξάνεται ο όγκος λυμάτων και επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες. Η κατάσταση αυτή συνιστά σαφή υγειονομικό κίνδυνο και τεκμηριώνει τη χωροταξική ασυμβατότητα της εγκατάστασης με κατοικία και τουρισμό. Η επιλογή απλής αναβάθμισης δεν αποτελεί βιώσιμη λύση· απαιτείται η κατασκευή νέου βιολογικού καθαρισμού σε νέα χωροθέτηση, εκτός παραλιακής ζώνης και αιγιαλού, με σύγχρονη τεχνολογία και επάρκεια για τη θερινή αιχμή.
Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η αποχέτευση και η διαχείριση ομβρίων υδάτων. Η παντελής έλλειψη σχετικών υποδομών οδηγεί σε λιμνάζοντα νερά, πλημμυρικά φαινόμενα, μεταφορά ρύπων και πραγματικό αποκλεισμό κατοίκων ακόμη και σε μέτριες βροχοπτώσεις, αφήνοντας την περιοχή χωρίς στοιχειώδη θεσμική προστασία.
Η παραλιακή ζώνη, η οποία αποτελεί αιγιαλό, χρησιμοποιείται σήμερα ως χωμάτινος δρόμος διέλευσης οχημάτων, μέσω συνεχούς ρίψης χωμάτων. Η πρακτική αυτή συνιστά παράβαση του καθεστώτος προστασίας του αιγιαλού, προκαλεί έντονη σκόνη και επιβαρύνει άμεσα τη δημόσια υγεία κατοίκων και επισκεπτών.
Στο πλαίσιο ενός σύγχρονου και βιώσιμου χωροταξικού σχεδιασμού, η παραλιακή ζώνη οφείλει να επανασχεδιαστεί ριζικά ως χώρος δημόσιου χαρακτήρα, με:
• παραδοσιακούς λιθόστρωτους δρόμους,
• αποκλειστική χρήση για πεζούς και ποδήλατα,
• πλήρη απαγόρευση κυκλοφορίας και στάθμευσης οχημάτων,
• ήπιες παρεμβάσεις και αποκατάσταση του αιγιαλού.
Παράλληλα, προτείνεται η δημιουργία αξιόλογου και συνεχούς περιπατητικού δικτύου, το οποίο θα συνδέει την παραλιακή ζώνη, τον οικιστικό ιστό και τους αρχαιολογικούς χώρους. Το δίκτυο αυτό θα πρέπει:
• να αποτυπώνεται ψηφιακά μέσω διαδικτύου (διαδραστικοί χάρτες, QR codes),
• να συνοδεύεται από οργανωμένη και καλαίσθητη σήμανση προς τους αρχαιολογικούς χώρους,
• και να λειτουργεί ως βασικός άξονας ήπιας μετακίνησης και πολιτιστικής ανάδειξης.
Για τη δραστική μείωση της χρήσης ΙΧ, προτείνεται η λειτουργία μικρών λεωφορείων (mini-bus), τα οποία θα εξυπηρετούν κατοίκους και τουρίστες, συνδέοντας λιμάνι, οικισμούς, παραλία και αρχαιολογικούς χώρους, μειώνοντας σκόνη, θόρυβο και περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Συμπέρασμα
Η κατάσταση στο Λειβάδι δεν αποτελεί μεμονωμένο πρόβλημα, αλλά συστημική αποτυχία χωροταξικού, υδραυλικού και περιβαλλοντικού σχεδιασμού. Η δημόσια υγεία, η ασφάλεια των κατοίκων και ο σεβασμός στον αιγιαλό πρέπει να αποτελέσουν τον αδιαπραγμάτευτο άξονα κάθε πολιτικής απόφασης.
Απολύτως Αναγκαίες Πολιτικές Αποφάσεις
1. Κατασκευή νέου βιολογικού καθαρισμού .
2. Ολοκληρωμένο δίκτυο αποχέτευσης και ομβρίων υδάτων.
3. Κατάργηση κυκλοφορίας οχημάτων στον αιγιαλό.
4. Ανάπλαση παραλιακής ζώνης με λιθόστρωτους πεζόδρομους και ποδηλατικές διαδρομές.
5. Δημιουργία περιπατητικού δικτύου με ψηφιακή αποτύπωση και σήμανση αρχαιολογικών χώρων.
6. Λειτουργία μικρών λεωφορείων για κατοίκους και τουρίστες.
Αναμένοντας τις ενέργειες σας επί του θέματος ,
Σας χαιρετώ με τιμή
Ρώτα Στυλιανή