Η πολεοδομική οργάνωση εξακολουθεί να βασίζεται σε ρυμοτομικό σχέδιο του 19ου αιώνα, που δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της πόλης.
Η διατήρησή του δημιουργεί στρεβλώσεις και δεσμεύει ιδιοκτησίες περιορίζοντας την αξιοποίησή τους.
Ιδιαίτερο πρόβλημα αποτελούν οδοί που προβλέφθηκαν πριν δύο αιώνες, αλλά δεν διανοίχθηκαν ποτέ και δεν εξυπηρετούν σήμερα καμία ουσιαστική λειτουργία.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι ανύπαρκτες οδοί Καραϊσκάκη και Θησέως, στα Ο.Τ. Καποδιστρίου–Φανερωμένης–Μυρμιδόνων–Θερμοπυλών–Ξενοφώντος.
Ανάλογη περίπτωση εντοπίζεται επίσης στην περιοχή μετάξύ των οδών Στρατηγού Πετρίτη 8 – Κάππου – Παλαιάς Χώρας.
Η διατήρηση των μη διανοιγμένων οδών στα επίσημα σχέδια στερείται ουσιαστικής πολεοδομικής σκοπιμότητας.
Στον νέο πολεοδομικό σχεδιασμό απαιτείται η επανεξέταση αυτών και όλων των ανάλογων περιπτώσεων.
Στόχος πρέπει να είναι η αποδέσμευση των ιδιοκτησιών και η κατάργηση ανενεργών οδών που δεν εξυπηρετούν πραγματικές ανάγκες.
Παράλληλα, απαιτείται ορθολογικός επανασχεδιασμός του δικτύου και των κοινόχρηστων χώρων με βάση τα σύγχρονα δεδομένα.
Η επικαιροποίηση του σχεδίου αποτελεί αναγκαία μεταρρύθμιση για μια σύγχρονη, λειτουργική και βιώσιμη πόλη με σεβασμό στην ιδιοκτησία.