ΕΠΣ ΔΗΜΟΥ ΝΑΞΟΥ ΚΑΙ ΜΙΚΡΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ - ΔΗΜΟΥ ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ

Προστασία του Ντόπιου – Όχι στις Μεγάλες Μονάδες που Αλλοιώνουν το Νησί

Το μέλλον του νησιού δεν μπορεί να αποφασίζεται με όρους συγκεντρωτικής ανάπτυξης και μεγάλων επενδύσεων που αλλοιώνουν την κλίμακα και τον χαρακτήρα του τόπου.

Το νησί δεν είναι επιχειρηματικό προϊόν. Είναι κοινωνία. Είναι οι άνθρωποί του.

Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει τον ντόπιο.
Να του δώσει χώρο.
Να του δώσει κίνητρα.
Να του δώσει προτεραιότητα.

Δεν ζητάμε προνόμια εις βάρος κανενός. Ζητάμε δικαιοσύνη υπέρ εκείνων που κρατούν το νησί ζωντανό όλο τον χρόνο.

Οι μεγάλες τουριστικές μονάδες:
• Συγκεντρώνουν γη και δύναμη σε λίγους
• Εκτοξεύουν τις τιμές και αποκλείουν τη νέα γενιά
• Πιέζουν νερό, βιολογικό και υποδομές
• Μεταφέρουν τα κέρδη εκτός νησιού

Αντίθετα, ο ντόπιος που θέλει να δημιουργήσει μια μικρή, μετρημένη μονάδα, ένα οικογενειακό ξενοδοχείο ή ένα απλό κατάλυμα μικρής κλίμακας:
• Επενδύει στον τόπο του
• Ζει εδώ όλο τον χρόνο
• Σέβεται την κλίμακα και την παράδοση
• Διαχέει το εισόδημα στην τοπική κοινωνία

Η Πολιτεία πρέπει να το ξεκαθαρίσει:

👉 Πρώτα προστατεύουμε τον ντόπιο.
👉 Πρώτα δίνουμε δυνατότητα στον μόνιμο κάτοικο να δημιουργήσει.
👉 Πρώτα ενισχύουμε τη μικρή και μεσαία οικογενειακή μονάδα.

Το νέο πολεοδομικό σχέδιο πρέπει:
• Να αποκλείει μεγάλες, συγκεντρωτικές μονάδες
• Να θέτει αυστηρό όριο μεγέθους τουριστικών επενδύσεων
• Να προβλέπει ειδικά κίνητρα για μόνιμους κατοίκους
• Να επιτρέπει μόνο μετρημένη, μικρής κλίμακας ανάπτυξη

Αν χαθεί η ισορροπία, θα χαθεί η ταυτότητα του νησιού.
Αν κυριαρχήσουν οι μεγάλες μονάδες, ο ντόπιος θα μετατραπεί σε εργαζόμενο στον τόπο του.

Αυτό δεν είναι βιώσιμη ανάπτυξη. Είναι αντικατάσταση κοινωνίας.

Το νησί χρειάζεται μέτρο.
Χρειάζεται κλίμακα.
Χρειάζεται προστασία του μόνιμου κατοίκου.

Και αν ένας ντόπιος θελήσει να επενδύσει, να δημιουργήσει μια μικρή μονάδα, ένα μετρημένο κατάλυμα, ένα οικογενειακό ξενοδοχείο μικρής κλίμακας — η Πολιτεία οφείλει να του δώσει το δικαίωμα και τα κίνητρα να το κάνει.

Η ανάπτυξη πρέπει να ανήκει στους ανθρώπους του τόπου.