Τον τελευταίο χρόνο όσοι ζούμε στις παλιές και αγαπημένες γειτονιές του Πειραιά είμαστε αντιμέτωποι με μια επίθεση εργολάβων, εργοληπτών και άλλων αγνώστου ταυτότητας ιδιωτών στους δρόμους μας και στην καθημερινότητά μας.Η οδός Κλεισόβης έχει μειωθεί στο μισό, πολλά δέντρα της έχουν μαραθεί πνιγμένα στο τσιμέντο. Στην οδό Σαχτούρη τα έργα αποκατάστασης των πεζοδρομίων σε μήκος που δεν ξεπερνά τα 300 μέτρα ξεκίνησαν τον Ιούνιο και δεν έχουν τελειωμό. Ατυχήματα έχουν σημειωθεί, ενώ δεν έχει τοποθετηθεί πουθενά κάποια πινακίδα που να δηλώνει τον ανάδοχο, τον αναθέτη, τον προϋπολογισμό ή τον στόχο του έργου. Πλήρης αδιαφάνεια παντού, πλήρης αδιαφορία για τους κατοίκους. Τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες της αποψίλωσης της πλατείας Παπανικολή, ενός δημόσιου χώρου από τους πιο αγαπημένους των Πειραιωτών και από τους ελάχιστους πράσινους της πολύπαθης πόλης μας. Ζητώ μαζί με άλλους συμπολίτες μου εξηγήσεις για την κοπή των δένδρων της πλατείας Παπανικολή. Ζητώ η πλατεία Παπανικολή να κατοχυρωθεί ρητά στο Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο ως Κοινόχρηστος Χώρος Πρασίνου με διατήρηση του κοινόχρηστου χαρακτήρα της. Κάθε παρέμβαση να τελεί υπό την αρχή «μη καθαρής απώλειας δενδροκάλυψης», με αναλυτική τεκμηρίωση ανά δέντρο πριν από κοπή και δημόσια ανάρτηση των μελετών. Η επιλογή ειδών να υπηρετεί το μικροκλίμα και τη σκίαση (πλατύφυλλα αστικά δέντρα), όχι μόνο αριθμητική αντικατάσταση.