Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη των Λειψών ενημερώθηκαμε για τη μελέτη για το ΤΠΣ Λειψών. Οι κάτοικοι του νησιού εξέφρασαν άμεσα τις ανησυχίες τους και τη διαφωνία τους για την πρόταση συρρίκνωσης του υπαρχοντος οικιστικού ιστού, η οποία, όταν μιλάμε για ένα μικρό ακριτικό νησί και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τοπική πραγματικότητα αποτελεί ζήτημα βιωσιμότητας και επιβίωσης της κοινότητας.
Φαίνεται ότι αριθμός των μονίμων κατοίκων του νησιού αποτέλεσε τη βασική αιτία για την πρόταση συρρίκνωσης του οικισμού. Γιατί όμως? Ποιο είναι ακριβώς το κριτήριο που καθορίζει σε πόση γεωγραφική έκταση θα κατοικήσει ο εκάστοτε πληθυσμός? Αν το κριτήριο είναι το πόσα κτίσματα βρίσκονται κοντά το ένα στο άλλο τότε είναι απαραίτητο αυτό να βασιστεί σε μια πραγματική εικόνα του σήμερα και όχι σε χάρτη του 1980.
Οι οικισμοί στα νησιά της Ελλάδας μας έχουν εξελιχθεί εδώ και αιώνες. Ο οικισμος που υπάρχει αυτή τη στιγμή στους Λειψους αποτελεί ένα αδιαιρετο σύνολο. Η εξαίρεση περιοχών που είναι ήδη ενταγμένοι στον υφιστάμενο οικισμό υποβαθμίζει τις περιουσίες των κατοίκων χωρίς μάλιστα επιστημονική τεκμηρίωση. Να σημειωθεί ότι οι περιοχές που πρόκειται να εξαιρεθουν μπρος στην επικείμενη συρρίκνωση του οικισμού, έχουν ήδη δίκτυα ( νερό, ρεύμα, δρόμους κλπ). Με λίγα λόγια ο δήμος έχει ήδη επενδυσει εκεί.
Επιπρόσθετα, η συρρίκνωση του οικισμού αποτρέπει τους νέους να χτίσουν στο νησί τους. Ίσως πολλοί αναγκαστούν να φύγουν από το νησί οδηγώντας σε δημογραφικη κατάρρευση ενός ακριτικου νησιού.
Ακόμη, το ΤΠΣ επιφέρει μια τεράστια αντίφαση αναφορικά με το στόχο της αποκέντρωσης. Το προτεινόμενο ΤΠΣ έρχεται σε αντίθεση με τις εθνικές πολιτικές για τη νησιωτικοτητα και την ενίσχυση των μικρών δήμων. Η συρρίκνωση του μοναδικου οικισμού ακυρώνει οποιαδήποτε προσπάθεια ήπιας ανάπτυξης και αυτοσυντηρησης της τοπικής κοινωνίας.
Ας έχουμε κατά νου ότι η ήπια δόμηση εντός ορίων και η παρουσία των μονίμων κατοίκων είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγουμε την εγκατάλειψη του νησιου απο τους κατοίκους του και την εκτός ελέγχου δόμηση εκτός οικισμού.
Επομένως, ζητάμε να ενταχθεί το νησί των Λειψων στις εξαιρέσεις της νομοθεσίας, να μην πραγματοποιηθει η προτεινομενη συρρικνωση του οικισμού και να μελετηθούν ξανά τα όρια του οικισμού λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική κατάσταση του οικιστικού ιστού. Επίσης,να ενισχυθεί ο οικισμος με τις αναγκαίες μονάδες κοινωνικών υποδομών και να υπάρξει πρόβλεψη πρόνοιας για κοινωνική κατοικία. Είναι απαραίτητο να στοχεύσουμε στην κοινωνική συνοχή μεσω σχεδιων που ενισχυουν την κοινοτητα και την ανάπτυξή της, ιδιαίτερα σε ένα νησί τόσο μικρό και απομακρυσμενο με όλες τις δυσκολίες που αυτό επιφέρει.
Με εκτίμηση,
Ανδριαννα Αυδή
Κοινωνική Λειτουργός