Η πρόταση για περιοχές "τουριστικής δραστηριότητας" στην ενότητα Φάρος-Χρυσοπηγη θα επιβαρύνει ασύμμετρα μια κατάσταση που ήδη είναι στα όρια κορεσμού.
Στην περιοχή Χρυσοπηγής-Αποκοφτού ήδη βάλλεται ο θεωρητικά προστατευόμενος πολιτιστικός χαρακτήρας της περιοχής με οικιστικές πυκνώσεις, με καταπάτηση και μετατροπή ρεμάτων απορροής σε οδικό δίκτυο (Διποτάματα), με αυθαίρετη διάνοιξη ιδιωτικών δρόμων χωρίς περιβαλλοντικές μελέτες, με ιδιωτική πολεοδόμηση εκτάσεων μέσω δουλειών διόδου κλπ. Και όλα αυτά σε μια περιοχή που περιλαμβάνει (εκτός από τα θρησκευτικά μνημεία) αρχαία ορυχεία χρυσού, νεώτερα μεταλλεία, αρχαιομεταλλευτικές διαδρομές βάσει Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, προστατευόμενα πεζοπορικά μονοπάτια και πληθώρα αρχαίων πύργων υψίστης αρχαιολογικής σημασίας (μεταξύ των οποίων ο Ασπρος Πύργος και το Σωρούδι) για τα οποία θα έπρεπε ήδη να ειχε κινηθεί διαδικασία κήρυξης αρχαιολογικής ζώνης προστασίας από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Αντ' αυτών, επί του παρόντος, άδειες οικοδόμησης με το ισχύον καθεστώς αδειοδότησης εκκρεμοδικούν ενώπιον του ΣτΕ, από το οποίο έχει ζητηθεί προστασία των ανωτέρω δημόσιων αγαθών..
Αντίστοιχα ισχύουν για την περιοχή Φάρου όπου η ραγδαία τουριστική και οικοδομική δραστηριότητα έχει ήδη αλλοιώσει τον χαρακτήρα του προστατευόμενου οικισμού ενώ η έλλειψη υποδομών (πάρκινγκ, οδική πρόσβαση, αποχέτευση κλπ.) έχει σαφώς υπερβεί τα μικρο-όρια της φέρουσας ικανότητας της περιοχής.
Ως εκ τούτων, ο χαρακτηρισμός σε ζώνη "ήπιας τουριστικής ανάπτυξης" για την πλέον πολυσχιδή και τουριστικά ελκυστική περιοχή της Σίφνου θα ήταν περισσότερο ενδεδειγμένος.