Οι Δημοτικές Ενότητες Γόμφων, Νεράιδας, Μυροφύλλου, Αιθηκών, Πιαλείων και Πινδέων υπάγονται διοικητικά στο Δήμο Πύλης της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων της Περιφέρειας Θεσσαλίας βάσει του «Προγράμματος Καλλικράτης» (Ν. 3852/2010, ΦΕΚ 87/Α/2010). Συγκεκριμένα ο Δήμος προέκυψε βάσει της συνένωσης των προϋπαρχόντων Δήμων Πύλης, Γόμφων, Πιαλείων, Αιθήκων και Πινδαίων και των Κοινοτήτων Μυροφύλλου και Νεράιδας.
Το σύνολο του Δήμου έχει έκταση 750,794 τετ.χλμ. Η ΔΕ Πύλης αποτελείται από επτά Τοπικές Κοινότητες και δεκαέξι οικισμούς και έχει έκταση 100,204 τετ.χλμ. Η ΔΕ Αιθήκων αποτελείται από έντεκα Τοπικές Κοινότητες και δεκαέξι οικισμούς και έχει έκταση 281,552 τετ.χλμ. Η ΔΕ Γόμφων αποτελείται από έξι Τοπικές Κοινότητα και αντίστοιχο αριθμό οικισμός ενώ καταλαμβάνει έκταση 583,83 τετ.χλμ. Η ΔΕ Μυροφύλλου αποτελείται από εννέα ΤΚ με αντίστοιχο αριθμό οικισμών και έχει έκταση 32.467 τετ.χλμ. Η ΔΕ Νεράιδας αποτελείται από τέσσερις τοπικές κοινότητες, οκτώ οικισμούς και η έκτασή της είναι 59,047 τετ.χλμ. ΔΕ Πιαλείων αποτελείται από πέντε τοπικές κοινότητες και επτά οικισμούς σε αριθμό. Η έκταση που καταλαμβάνει είναι 52,883 τε.χλμ. Τέλος η ΔΕ Πινδέων ενσωματώνει οκτώ Τοπικές Κοινότητες και αυτές με τη σειρά τους είκοσι δύο οικισμούς ενώ στο σύνολό της καταλαμβάνει έκταση 166,258 τετ.χλμ.
Αναφορικά με την απασχόληση και σε σχέση με τον τομέα οικονομικής δραστηριότητας του μόνιμου πληθυσμού του Δήμου Πύλης που χαρακτηρίζονται ως απασχολούμενοι, βάσει των δεδομένων της απογραφής της ΕΛ.ΣΤΑΤ. του έτους 2011, 1.100 άτομα (ήτοι ποσοστό 29.%) δραστηριοποιούνται στον πρωτογενή τομέα, 751 άτομα (ήτοι ποσοστό 20%) δραστηριοποιούνται στον δευτερογενή τομέα και 1892. άτομα (ήτοι ποσοστό 51 %) δραστηριοποιούνται στον τριτογενή τομέα παραγωγής. Βάσει αντίστοιχων στοιχείων της απογραφής του μόνιμου πληθυσμού της ΕΛ.ΣΤΑΤ. του έτους 2001, από το σύνολο των τότε απασχολούμενων της περιοχής, ποσοστό 42,08 δραστηριοποιούνταν στον πρωτογενή τομέα, ποσοστό 21,34% στον δευτερογενή και ποσοστό 35,37% στον τριτογενή τομέα παραγωγής. Διαπιστώνουμε δηλαδή ότι κατά της διάρκεια της δεκαετίας 2001 – 2011 παρατηρήθηκε μια στροφή των απασχολούμενων της περιοχής στον τριτογενή τομέα παραγωγής (υπηρεσίες, εμπόριο, τουρισμός), σε βάρος κυρίως του πρωτογενή και δευτερευόντως του δευτερογενή.